Od Camryn C.D. Josha

Zaśmiałam się cicho, ponownie siadając na krawędzi szerokiego, szarego parapetu. Moje nogi na przemian poruszały się to w tył, to w przód.
- A tak po za tym. – zwróciłam wzrok w jego stronę, unosząc jedną brew.  – Wybierasz się gdzieś?
- He? – zapytałam, spoglądając na swoje torby, które leżały na podłodze. Mentalnie trzasnęłam sobie otwartą dłonią w czoło. Głupia. – Dopiero przyjechałam do tej mrocznej akademii, wyciągniętej żywcem z innej epoki.
- Czemu nie pójdziesz do pokoju?
- Tak sobie. – wzruszyłam ramionami, przyglądając się zdobienią na ścianach.
Przez korytarz echem przeszedł głośny śmiech. Przyglądałam się chłopakowi. Patrzałam na niego jak na idiotę. Czy mu coś zaszkodziło?
- Nie wiedziałam, że walnięcie kogoś w żebra, może spowodować atak idiotyzmu.
- Zgubiłaś się prawda? – zapytał, wycierając pojedynczą łzę.

Pokiwałam przecząco głową. Że niby mam się przyznać, że zgubiłam się w tym miejscu, ale duma nie pozwoliła mi zapytać się obcych osób o pomoc? O nie. Nie mam zamiaru się przyznać. 

- Nie zgubiłam się. – odparłam. – Na własną rękę chciałam pozwiedzać to cudo architektury. 

- Wyciągnę do ciebie pomocną dłoń. – wyciągnął przed siebie dłoń. – Służę pomocą, madam. 

- Podziękuję, szanowny panie. – parsknęłam śmiechem, zeskakując z parapetu. 

Wyminęłam Josha, by wziąć swoje torby. Ponownie jedną przerzuciłam przez ramie, a drugą ujęłam w dłoń. Zaczęłam iść przed siebie, kierując się w stronę głównego holu przy drzwiach wejściowych. Powrót do punktu wyjścia. Fajnie. 

- Życzę powodzenia! – usłyszałam za sobą. Zerknęłam za siebie. Stał opierając się o ścianę. Przyglądał mi się z zaciekawieniem, z iskierkami rozbawienia w oczach.
- Nie dziękuję!
– Będzie ci potrzebne. – zaczął rozglądać się po ścianach. – Bo to duży budynek.
Wolna  dłoń mocniej zacisnęła się. Paznokcie boleśnie zaczęły wbijać się w skórę. Irytujący. Obróciłam się na pięcie. Wolnym krokiem podeszłam do jego osoby. Stanęłam przed nim, nawiązując z nim kontakt wzrokowy. Uśmiechnęłam się lekko.
- Prowadź, staruszku. – szepnęłam, wymijając go.
< Josh? >