Nico wydawał się być naprawdę sympatycznym i pełnym energii chłopakiem. Może odrobinę zbyt pewny siebie, ale pewnie tylko mi się wydaje. Miałem chwilę, żeby przyjrzeć się jego tatuażom, bo potem założył już koszulkę.
- Co oznacza matrioszka?- spytałem z czystej ciekawości.
- Jeśli bym ci powiedział, musiałbym cię potem zabić- spojrzał na mnie, udając śmiertelnie poważnego.
- Nie zdążyłbyś- uśmiechnąłem się delikatnie, zakładając ręce.
- Jesteś tego pewien?- dalej brnął.
- W stu procentach- spojrzałem na niego- To jak?- uniosłem jedną brew.
- Symbolizuje kraj, z którego pochodzi moja matka- zaśmiał się.
- A ta linia?- dalej dopytywałem.
- W sumie to, po prostu mi się spodobała- wzruszył jedynie ramionami- Idziemy? Zaczynam robić się głodny.
- Okej. Wyścig, kto pierwszy na dole?- zaproponowałem.
- Ej, ale to będzie nie fair! Ty jesteś o wiele szybszy- burknął.
- Dobra, żartowałem. Ale miałem cichą nadzieję, że się nie zorientujesz- szturchnąłem go lekko w ramie.
Po krótkiej przepychance, wspólnie ruszyliśmy w stronę stołówki. Uczniów nie było zbyt wielu, więc bez trudu znaleźliśmy wolny stolik. Zdecydowaliśmy się wziąć wszystkiego po trochu. Powoli konsumowaliśmy wszystko, starając się dokładnie poznać każdy smak dania.
- Wiesz co, całkiem niezłe. Myślę, że z głodu tutaj nie umrzemy- zaśmiałem się.
- Bynajmniej. Jednak ja też mam się czym pochwalić! Liczę na to, że będziesz chciał spróbować jakiegoś mojego wyrobu- burknął.
- Oczywiście. Nawet teraz- wzruszyłem lekko ramionami.
- Serio? Gdzie ty to zmieścisz? Przecież przed chwilą co tyle zjadłeś- był nieco zaskoczony.
- Spokojnie. Mam szybki metabolizm. Ze względu na dar prędkości, wszystko dzieje się we mnie... Szybko? No wiesz, mam szybszy rytm serca, nie potrafię się upić, bo alkohol szybko się ze mnie usuwa, plus szybka regeneracja. No i jeśli jestem taki "szybki", to muszę jeść więcej, bo normalna porcja szybko zostaje strawiona i to trochę tak, że nawet nie poczuje że coś jadłem- wyjaśniłem, uśmiechając się.
<Nicoo?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz